Een composteerbare vuilniszak mag vaak niet in je gft-bak, bij je groente-, fruit- en tuinafval. Of hij welkom is, hangt af van de installatie die je afval verwerkt, legt VRT NWS uit.
Ik snap de verwarring. Je koopt een zak waarop ‘composteerbaar’ staat en denkt: die hoort bij mijn groente- en fruitresten. Alleen zijn ‘kan composteren’ en ‘mag bij het gft’ twee verschillende vragen. Dat onderscheid zie ik op een verpakking liever groot dan klein staan.
Wat betekent ‘composteerbaar’ op een vuilniszak?
Een composteerbare vuilniszak kan onder bepaalde omstandigheden afbreken. Het label betekent dus niet dat hij overal vanzelf verdwijnt, of dat je ophaler hem aanvaardt.
Neem EN 13432, een norm voor industriële compostering. Volgens consumentenorganisatie Which? moet 90% van het product binnen 12 weken uiteengevallen zijn. Binnen zes maanden moet het volledig afgebroken zijn, onder industriële composteeromstandigheden. Dat zijn geen termijnen voor de composthoop achter je tuinhuis.
Which? beschrijft dat sommige producten op een composthoop thuis een jaar of langer nodig kunnen hebben. Dunne zakjes die specifiek onder omstandigheden zoals in een thuiscomposthoop getest waren, braken wel af. Wil je zelf composteren, dan zou ik zoeken naar een expliciete vermelding voor thuiscompostering. Alleen EN 13432 zegt daar niets over.
Waarom willen afvalverwerkers die zakjes niet?
Je gft belandt niet noodzakelijk rechtstreeks op een grote composthoop. Vlaco legt in het VRT-artikel uit dat afvalverwerkers eerst verontreinigingen uit het gft halen. Een zeef ziet daarbij geen verschil tussen een composteerbaar plastic zakje en een gewone plastic zak.
Composteerbare zakjes worden er daardoor vaak uitgehaald en naar de verbranding gebracht. Je kiest dus zorgvuldig een composteerbare zak, maar die wordt uiteindelijk helemaal niet gecomposteerd. Da’s niet wat je verwacht wanneer je de rol in je winkelmand legt.
Daarnaast verwerken sommige installaties het gft eerst via vergisting, vóór het composteren. Volgens Vlaco zijn deze plastic biozakjes wel composteerbaar, maar niet vergistbaar: die verwerkingsstap breekt ze niet af. Ze kunnen er leidingen en pompen storen. Het probleem zit dus niet alleen in het herkennen van de zak. De verwerking zelf moet er ook mee overweg kunnen.
Daarom vind ik ‘maar er staat toch composteerbaar op?’ een begrijpelijke reactie, maar geen bruikbare sorteerregel. Ik zou eerst willen weten waar mijn gft terechtkomt.
Welke regels gelden er in Vlaanderen en bij IGEAN?
VRT NWS meldde in januari 2026 dat in Oost-Vlaanderen bijna alle afvalintercommunales, de organisaties die lokaal je afval regelen, plastic biozakjes verbieden. IVAGO in Gent en Destelbergen was de uitzondering. De actuele sorteerwijzer van je eigen ophaler is dus de plek om te kijken.
Bij IGEAN is de boodschap concreet. De afvalverwerker legt in deze VRT-reportage over papieren keukenafvalzakjes uit dat zijn vergistingsinstallatie plastic biozakjes niet kan verwerken. Bij de voorbehandeling worden ze als restafval afgevoerd.
Volgens die aankondiging controleert IGEAN vanaf 2026 actief op biozakjes. Vanaf 2027 worden containers met biozakjes niet meer geledigd. Dat is de aangekondigde volgende stap bij IGEAN, geen regel voor heel Vlaanderen.
IGEAN noemt een papieren keukenafvalzakje, een broodzak of krantenpapier als toegelaten alternatieven. Wat andere ophalers toelaten, zette ik op een rij in composteerbare zakjes in de gft: wat mag je wél gebruiken? Woon je elders, zoek dan in de sorteerwijzer van jouw ophaler bij ‘gft’ en ‘composteerbare zakjes’. Zo kijk je naar wat bij jou mag, niet naar wat een andere installatie aankan.
Wanneer heeft een composteerbare vuilniszak wel nut?
Ik zou hem kiezen als hij past bij mijn afval én bij de verwerking daarna. Volgens de productinformatie zijn de composteerbare vuilniszakken van Eco Green Living bedoeld voor huishoudelijk afval, kantoorafval of gft waar de ophaler ze aanvaardt.
De zakken bestaan uit maïszetmeel, PBAT en PLA. Die laatste twee zijn composteerbare kunststoffen. De mix is dus niet plasticvrij, ook al bevat hij geen klassiek polyethyleen, een veelgebruikte soort plastic. Op onze productpagina krijgt de zak daarom een plasticvrij-score van 7/10, niet 10/10. ‘Bio’ is geen ander woord voor ‘zonder kunststof’.
De productinformatie vermeldt EN 13432 en TÜV S0563 als certificeringen voor composteerbaarheid, waaronder thuis- en industriële composteerbaarheid. Thuis composteren is daarmee een mogelijke toepassing, als de omstandigheden geschikt zijn en de zak voldoende tijd krijgt.
Aanvaardt je ophaler de zak niet bij het gft, dan hoort hij volgens de productinformatie bij het restafval. Kijk bij je gemeente welke zak je daarvoor moet gebruiken. Bij het restafval terechtkomen is niet hetzelfde als daadwerkelijk composteren.
De productinformatie vermeldt ook een beperktere houdbaarheid dan bij klassieke plastic zakken. Vervang de zak tijdig bij nat of zwaar afval. Als ik vuilniszakken vergelijk, komt de vraag ‘waar gaat mijn afval naartoe?’ dus vóór het label op de rol. Eerst de sorteerwijzer, dan het winkelmandje.
Bronnen
- VRT NWS — Waarom plastic biozakjes meestal verboden zijn bij het gft-afval (2026).
- Which? — Vijf dingen om te weten over biologisch afbreekbare en composteerbare plastics (2021).
- VRT NWS — ‘Gebruik geen afbreekbare plastic zakjes in gft’: papieren keukenafvalzakjes (2025).
- plasticvrij.be, productinformatie — Eco Green Living Composteerbare Vuilniszakken 60 liter (10 stuks) (2026).
